Όταν ο «Τελευταίος Γιάνκης» έκανε την πρεμιέρα του το 1993 ταυτόχρονα σε Νέα Υόρκη και Λονδίνο, οι κριτικοί μίλησαν για ένα «ήσυχο αλλά εκρηκτικό φορτίο συναισθημάτων» και μια «σκληρή ελεγεία» της αμερικανικής ζωής. Θεωρήθηκε μια στροφή του Μίλερ σε πιο στοχαστικά μονοπάτια, εξετάζοντας όχι με θόρυβο, αλλά με χειρουργική ακρίβεια το πώς η εμμονή με την επιτυχία και η λατρεία της αξιοκρατίας μπορούν να αδειάσουν την ανθρώπινη ψυχή.
Ο συγγραφέας καταφέρνει να μιλήσει για την κοινωνική παθογένεια με έναν τρόπο τρομακτικά επίκαιρο. Στην παράσταση που παρακολουθήσαμε στο Μικρό Γκλόρια, η αποδόμηση του αμερικανικού ονείρου και η ψευδαίσθηση της επιτυχίας μπαίνουν στο μικροσκόπιο. Η σκηνοθεσία της Αγγελικής Καρυστινού αξιοποίησε τον ιδιαίτερο χώρο του θεάτρου, μετατρέποντας τη σκηνή σε ένα πεδίο σύγκρουσης δύο διαφορετικών κόσμων.
Στο κομμάτι των ερμηνειών, ο Πέρης Μιχαηλίδης στον ρόλο του Λιρόι ήταν καθηλωτικός. Χωρίς περιττές κινήσεις, κατάφερε μόνο με την ένταση της φωνής, τον τόνο της ομιλίας του και το βλέμμα του να μας μεταφέρει όλο το βάρος και το ασφυκτικό περιβάλλον του έργου. Εξίσου δυναμική η παρουσία των Ναταλίας Στυλιανού και Μένης Κωνσταντινίδου, που ακροβατούσαν πειστικά ανάμεσα στην ευθραυστότητα και την απόγνωση, ενώ ο Βαγγέλης Ψωμάς συμπλήρωσε ιδανικά το καρέ των πρωταγωνιστών.
Η οπτική ταυτότητα της παράστασης είχε ενδιαφέρον. Τα σκηνικά και τα κοστούμια του Γιώργου Λιντζέρη, με κεντρικό στοιχείο το τραπέζι του πινγκ πονγκ, λειτούργησαν συμβολικά για το «μπαλάκι» των ευθυνών και των συναισθημάτων που ανταλλάσσουν οι ήρωες. Οι φωτισμοί του Νίκου Βλασσόπουλου και η μουσική της Αρχοντούλας Μαρούση υπογράμμισαν διακριτικά τις ψυχολογικές μεταπτώσεις, χωρίς να καπελώνουν τον λόγο του Μίλερ. Είναι μια παράσταση που αξίζει να δείτε για την αλήθεια των χαρακτήρων της.
Τέλος, μια χρήσιμη σημείωση: Η Black Box σκηνή του Μικρού Γκλόρια, αν και «σφιχτή», λειτουργεί ιδανικά για την ατμόσφαιρα εγκλωβισμού του έργου, καθώς δημιουργεί μια πολύ ιδιαίτερη, σχεδόν αναγκαστική οικειότητα με τους ηθοποιούς. Προσοχή όμως: απαιτείται η απόλυτη συνέπεια των θεατών, καθώς η είσοδος μετά την έναρξη της παράστασης δεν επιτρέπεται.
Κριτική Theater Posts – Φραντζέσκα Παπανίκα, Ελένη Χριστοδουλάκη
Photo credits: Theater Posts.